هدف از این تحقیق، مطالعه فرایند تقطیع واجی کلام زبان آموزان زبان می باشد که به روش کنترل کردن موقعیت واج (اول کلمه/ وسط کلمه) و تکیه بر روی واج (بدون تکیه/ تکیه دار) انجام گرفته است. بدین منظور از 100 نفر از دانشجویان کارشناسی زبان انگلیسی خواسته شد که جایگاه واج های مورد نظر را در کلمه های از پیش تعیین شده تشخیص دهند. دو مورد عکس العمل دانشجویان و درستی تشخیص جایگاه اوج مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که تقطیع واجی این دانشجویان به طور عمده تحت تاثیر موقعیت واج در کلمه و نه تحت تاثیر این موضوع که واج مورد نظر تکیه دار و یا بدون تکیه بوده است قرار گرفت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

ایجاد گرایش «کلام اجتماعی» در علم «کلام اسلامی» با سه هدفِ «ارائۀ ابعاد اجتماعی آموزه های اعتقادی»، «تحلیل موضوعات اجتماعی جدیدِ مرتبط با مبادی اعتقادی» و «پاسخ به انبوه شبهات اجتماعی وارده به معارف دینی» ضروری به نظر می رسد و اندیشه های متکلمان معاصر اسلامی و به خصوص استاد مرتضی مطهری که در عین تأکید بر انسجام و یکپارچگی معارف دینی، بنا به ضرورت های جهان امروز توجه ویژه ای به ابعاد اجتماعی اسلام کرده اند، مواد علمی ارزشمندی برای نیل به این مقصود در اختیار گذاشته است. این مقاله به تبیین ضرورت و ظرفیت ایجاد چنین گرایشی با استخراج کلام اجتماعی استاد مطهری پرداخته است.

هدف: محققان در این پژوهش، به دنبال تبیین ماهیت نفوذ فرهنگی در آیات قرآن و یافتن مصادیق به روز در عصر حاضر بودند، تا با تبیین در مراکز علمی، باعث روشنگری اذهان عمومی شود. روش: روش این نوشتار، کتابخانه ای از نوع تحلیلی- توصیفی بود که با بررسی بیانات مقام معظم رهبری و تطبیق آنها با آیات و مصادیق روز تدوین شده است. یافته ها: نظام سلطه گر و متجاوز غرب در سالهای اخیر چندین مرتبه از این حربه استفاده کرده است که از جمله آن می توان به مساله نفوذ فرهنگی در جشنواره موسیقی اشاره کرد که دشمن برای نفوذ در کشور، مأمور مستقیم دستگاههای امنیتی خود را به عنوان یک فرد صاحب هنر، برای جشنواره موسیقی معین می کند که به داخل کشور بفرستد، اما با درایت و آگاهی وزارت اطلاعات، جلوی آن گرفته می شود. نتیجه گیری: نظام سلطه گر غرب، فعالیت گسترده ای را برای رسیدن به این هدف دنبال می کند و از طریق فناوری های روز در عالم واقع و فضای مجازی بهره می گیرد و با ایجاد یأس و ناامیدی در جوانان، آنها را منزوی کرده و سپس با دادن وعده های فریبنده به ایشان، آنها را در راستای اهداف شیطانی خود به خدمت می گیرد. دشمن با تاکید بر شکافهای اجتماعی، از جمله گسست نسلها و جریان سازی موازی در قبال انقلاب، در جهت منفعل ساختن اقشار اجتماعی کوشش می کند و این همان نفوذ فرهنگی است که مقام معظم رهبری، مبارزه و مقابله با آن را در اولویت سایر روشها می داند.

ابوالقاسم قشیری (465-376 ه) یکی از بزرگ ترین عارفانان و عالمان قرن پنجم هجری قمری است. او در میدان های علم و معرفت روزگار خود، سرآمد اقران بود. آثار فراوانی که از او برجای مانده گواه این است که نه تنها در سلوک عرفانی و حکمت عملی، بلکه در حدیث و تفسیر و فقه و کلام هم از توانمندی زایدالوصفی برخوردار بوده است. یکی از دغدغه های قشیری بر اساس آنچه که از منابع مختلف گزارش شده، اندیشه های کلامی است. به نظر می رسد باورهای کلامی قشیری در بازخوانی اندیشه های او، همخوانی و تطابق بیشتری با کلام اشعری داشته باشد. این مساله را می توان در آثار او به وضوح مشاهده کرد. در رساله قشیریه، تفسیر لطایف الاشارات، نامه شکایت اهل سنت و قصیده الصوفیه آشکارا منظومه فکری قشیری آمده است.نگارنده در این مقاله که به روش کتابخانه ای صورت گرفته در پی آن است تا با مراجعه به آثار مذکور هر چه بیشتر به اندیشه های قشیری وضوح ببخشد. نتیجه ای که از مقاله گرفته می شود حاکی از آن است که آراء قشیری بجز مساله صفات خبریه و راه شناخت خداوند همان آراء ابوالحسن اشعری است.

این مقاله به بررسی فرآیند تجسد اعمال بدون کلام در نظریه ی بازیگر نابغه ی دنی دیدرو می پردازد و با بهره گیری تحلیلی از مفهوم پرسونا در روان شناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ، چارچوبی مفهومی برای فهم سازوکار مشاهده و تقلید ارائه می دهد. مسئله ی پژوهش آن است که چگونه می توان بدون ارجاع به تجربه ی درونی احساس، منطق بدن مند نقش آفرینی در نظریه ی دیدرو را تبیین کرد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه ی نظری متون اصلی و تحلیل مفهومی است. یافته ها نشان می دهد که اعمال بدون کلام را می توان در سطح کارکردی به مثابه بازنمودهای عینی پرسونا در نظر گرفت؛ نه به معنای همسان انگاری نظری، بلکه بر پایه ی منطق دوگانه ی پنهان سازی و آشکارسازی که در هر دو دستگاه نظری حضور دارد. مقاله با تبیین گستره ی تجلی اعمال بدون کلام در قالب وضعیت های کلی بدن، ژست ها و تعامل بدن با اشیا، بدن را به عنوان میدانی پویا و رابطه مند در تولید معنا معرفی می کند. همچنین فرآیند کار بازیگر نابغه ی دیدرو در دو مرحله ی مشاهده به عنوان گردآوری الگوهای خام حرکتی و تقلید به عنوان نیت مند سازی و تنظیم زیبایی شناختی این الگوها بازخوانی می شود. نتیجه ی پژوهش نشان می دهد که مفهوم پرسونا می تواند به عنوان ابزاری تحلیلی، فهم منسجم تری از تجسد اعمال بدون کلام در نظریه ی دیدرو فراهم آورد.

تقدس بیش از حد سنت شفاهی (تلمود) در برهه هایی از زمان در یهودیت ربانی، که موجب به حاشیه رانده شدن کتاب مقدس شده بود، گروهی را به مخالفت با آن سنت واداشت که فرقه قرائیم از این گروه بود. فرقه قرائیم در قرن دوم / هشتم، آن هم در زیر لوای فرهنگ و تمدن اسلامی شکل گرفت. قرائیان عقل گرا بودند و متکلمان این فرقه برای تفسیر کتاب مقدس، کلام معتزلی را به خدمت گرفتند و با مدد جستن از این کلام سعی در مقابله با جبهه مخالف خود؛ یعنی ربانیان نمودند. تاثیر معتزله بر متکلمان یهودی در سده چهارم / دهم به نقطه اوج خود رسید. گرچه برخی محققان در برهه ای از زمان مسلمانان را در مباحث مشترک کلامی میان این دو دین متاثر از یهودیان می دانستند، اما این متکلمان یهودی بودند که متاثر از متکلمان مسلمان بودند و با کمک آنها و مشارکت ربانیان و قرائیان، پربارترین دوره فلسفه یهودی؛ یعنی دوره قرون وسطی را شکل دادند .